| بررسی عوامل ایجادکننده آلودگی هوا با تأکید بر نقش عوامل جغرافیایی با رویکرد آموزش جغرافیا |
| کد مقاله : 1119-GHCONF7-FULL |
| نویسندگان |
|
زهرا رنجبرباروق *1، زینب حسنی2، ریحانه امیری زاده3 1مدرس گروه آموزش جغرافیا دانشگاه فرهنگیان 2دانشجوی لیسانس آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان 3دانشجوی لیسانس آموزش جغرافیاُ دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| آلودگی هوا یکی از مهم‌ترین مسائل زیست‌محیطی شهرهای صنعتی است که تحتتأثیر عوامل طبیعی و انسانی شکل می‌گیرد. شناخت این عوامل و درک روابط متقابل میان آن‌ها، از موضوعات مهم در آموزش جغرافیا و تقویت توانایی تحلیل فضایی یادگیرندگان محسوب می‌شود. شهر تهران به عنوان یکی از شهرهای صنعتی و آلوده ایران، نمونه‌ای مناسب برای بررسی نقش عوامل جغرافیایی در ایجاد و تشدید آلودگی هواست. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر آلودگی هوای تهران و تبیین قابلیت استفاده از این موضوع در آموزش مفاهیم جغرافیایی انجام شده است. پژوهش حاضر توصیفی– تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه‌ای تهیه شده است. در این پژوهش عوامل طبیعی و انسانی مؤثر بر آلودگی هوای تهران با تأکید بر توپوگرافی، جهت و الگوی جریان باد، پایداری و سکون هوا توسط ارتفاعات پیرامونی محدود شده و به‌صورت یک محیط توپوگرافی نیمه محصور عمل می‌کند، بنابراین، تهویه طبیعی هوا کاهش یافته و در شرایط پایداری جو و وارونگی دما، آلاینده‌ها در محدوده شهری تجمع می‌یابند. همچنین استقرار صنایع در مسیر جریان بادهای غالب و محلی می‌تواند انتقال آلاینده‌ها به شهر را تشدید کند. یافته‌ها نشان می‌دهد آلودگی هوای تهران حاصل برهم‌کنش عوامل طبیعی، جغرافیایی و انسانی است. از این رو، این موضوع می‌تواند به‌عنوان یک مطالعه موردی در آموزش مفاهیمی همچون توپوگرافی، اقلیم، باد، وارونگی دما، مکان‌یابی صنایع، روابط انسان و محیط و تحلیل فضایی مورد استفاده قرار گیرد و زمینه پیوند میان مفاهیم نظری جغرافیا و مسائل واقعی محیط شهری را فراهم سازد. |
| کلیدواژه ها |
| آلودگی هوا، عوامل جغرافیایی، توپوگرافی، آموزش جغرافیا، شهر تهران |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط |
